Η ιστορία της Βαβέλ είναι η ιστορία της ανθρωπότητας. Μια συνεχής σειρά πολιτισμών που αυτοκαταστρέφονται περιμένοντας τους βαρβάρους. Διχόνοιες, έριδες, έλλειψη αλληλεγγύης μπροστά σε ένα κοινό σκοπό. Ασυνεννοησία και κατάρρευση.
Στην μικρές πεζές ζωές μας ζευγάρια, φιλίες διαλύονται με μιας σαν χάρτινος πύργος της Βαβέλ όταν το χάος της ασυνεννοησίας αποκαλύπτεται. Σε τέτοιες στιγμές οι λέξεις μοιάζουν λευκές νιφάδες αποκριάτικου χαρτοπόλεμου που στροβιλίζονται σε παγερά μοναξιά πρωινά. Ξεκομμένες από το δράμα της ανθρώπινης καταστροφής , απαλλαγμένες από το συναισθηματικό τους φορτίο.
Μιλάνε για "αντικειμενική αλήθεια", για "επιστημονικές βεβαιότητες", για "σκληρή γλώσσα των αριθμών".Ας μου αναφέρουν μια και μόνο επιστημονική αντικειμενική βεβαιότητα αποδεδειγμένη με νούμερα πουν κάνει την καρδιά μας να σκιρτάει όπως η παραμικρή απογοήτευση της πικρής μικρής ζωής μας. Ποιος θεωρεί την εξίσωση E=mc2 ποιο αληθινή από το παραμικρό σκίρτημα της καρδιάς του; Και πάρα πέρα είναι το σκίρτημα που αφορά και επηρεάζει τη ζωή του η οι σκληρές επιστημονικές αλήθειες που λιώνουν και εξαφανίζονται κατά περιόδους όταν δεν αντικρούονται με τις σύγχρονες τους;
Η ψυχαναλυτική αλήθεια πορεύεται ανάμεσα στις συμπληγάδες των σκιρτημάτων της καρδιάς, ενδιαφέρεται στην κοχλάζουσα αλήθεια του ανθρώπινου πάθους και όχι στην αδιάφορη ψυχρότητα των αριθμών.
Οι άνθρωποι οδηγημένοι από τα πάθη τους, τις επιθυμίες τους, συχνά ανομολόγητες αδυνατούν να συνεννοηθούν πλην ευτυχών αναλαμπών. Για τις αλήθειες των επιστημονικών τύπων πολλοί συμφωνούν εύκολα αλλά σε ποια αλήθεια που νοιώθει η ψυχή αντιστοιχούν; Και τι μας ενδιαφέρει εν τέλει αν α=β; Σε μας αφορά μια ταυτολογία που και η ίδια νοιάζεται μόνο για τον εαυτό της. Γιατί όλο το φυσικομαθηματικό οικοδόμημα δεν είναι παρά αλήθειες που το μόνο που τις νοιάζει είναι να είναι αληθινές. Άρα ψεύτικες.
Ν Χρηστίδης
Στην μικρές πεζές ζωές μας ζευγάρια, φιλίες διαλύονται με μιας σαν χάρτινος πύργος της Βαβέλ όταν το χάος της ασυνεννοησίας αποκαλύπτεται. Σε τέτοιες στιγμές οι λέξεις μοιάζουν λευκές νιφάδες αποκριάτικου χαρτοπόλεμου που στροβιλίζονται σε παγερά μοναξιά πρωινά. Ξεκομμένες από το δράμα της ανθρώπινης καταστροφής , απαλλαγμένες από το συναισθηματικό τους φορτίο.
Μιλάνε για "αντικειμενική αλήθεια", για "επιστημονικές βεβαιότητες", για "σκληρή γλώσσα των αριθμών".Ας μου αναφέρουν μια και μόνο επιστημονική αντικειμενική βεβαιότητα αποδεδειγμένη με νούμερα πουν κάνει την καρδιά μας να σκιρτάει όπως η παραμικρή απογοήτευση της πικρής μικρής ζωής μας. Ποιος θεωρεί την εξίσωση E=mc2 ποιο αληθινή από το παραμικρό σκίρτημα της καρδιάς του; Και πάρα πέρα είναι το σκίρτημα που αφορά και επηρεάζει τη ζωή του η οι σκληρές επιστημονικές αλήθειες που λιώνουν και εξαφανίζονται κατά περιόδους όταν δεν αντικρούονται με τις σύγχρονες τους;
Η ψυχαναλυτική αλήθεια πορεύεται ανάμεσα στις συμπληγάδες των σκιρτημάτων της καρδιάς, ενδιαφέρεται στην κοχλάζουσα αλήθεια του ανθρώπινου πάθους και όχι στην αδιάφορη ψυχρότητα των αριθμών.
Οι άνθρωποι οδηγημένοι από τα πάθη τους, τις επιθυμίες τους, συχνά ανομολόγητες αδυνατούν να συνεννοηθούν πλην ευτυχών αναλαμπών. Για τις αλήθειες των επιστημονικών τύπων πολλοί συμφωνούν εύκολα αλλά σε ποια αλήθεια που νοιώθει η ψυχή αντιστοιχούν; Και τι μας ενδιαφέρει εν τέλει αν α=β; Σε μας αφορά μια ταυτολογία που και η ίδια νοιάζεται μόνο για τον εαυτό της. Γιατί όλο το φυσικομαθηματικό οικοδόμημα δεν είναι παρά αλήθειες που το μόνο που τις νοιάζει είναι να είναι αληθινές. Άρα ψεύτικες.
Ν Χρηστίδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου